เหลือโต้รุ่ง

เหลือโต้รุ่ง

ตีสองมองเห็นชัด ปฏิบัติมิหลบหนี
ตื่นรู้ดูทุกที ที่ค่อยเลื่อนเคลื่อนย้ายไป
ปฏิบัติอยู่คงที่ ดวงฤดีไม่หวั่นไหว
จากฉันทะจริงใจ อยู่จ่อจดกำหนดธรรม
วิปัสสนาจึงเห็นแจ้ง แสดงกายจิตงามขำ
เพราะกิจกุศลกรรม ช่วยขัดเกลาให้เบาบาง
เหลือรอดปลอดภัยพ้น สิบสองคนอยู่เหยียบย่าง
จนถึงช่วงรุ่งราง เกิดสว่างท่ามกลางใจ ฯ

(หญิงสาวโยคีคนหนึ่งกลับก่อนจะถ่ายภาพหมู่ แต่อยู่จนครบ ๗ ชั่วโมง)