มหาสูญญตา

มหาสูญญตา
มันตั้งอยู่อย่างนั้นแหละ
โลกก็ดำเนินไป
ในมหาสูญตานั้นแหละ
เห็นความจริง
ของสัจจธรรมนั้น
อวิชาก็ดับ
ตัวตนก็ดับ
สูญญตาคือธรรมสภาพ
อันเต็มเปี่ยมบริบูรณ์
คือธรรม
โลกอันเต็มเปี่ยมสมบูรณ์
คือสัจจะ
สองสิ่งนี้รวมกัน
ถูกเรียกว่าสัจจธรรม
ก่อนกำเนิดโลกเราคือว่าง
เมื่ออวิชชา
คือไม่รู้ว่าตนว่าง
จึงหลงเกาะเกี่ยววัตถุ
ว่าเป็นตัวเราของเรา
เราสมมุติ
นั่นมันเกิดขึ้นตั้งอยู่บนความว่าง
แห่งสูญญตา
อันเป็นเราจริงๆเราโดยแก่น
แล้วมันก็ดับไปสู่ว่างสูญญตา
อันเป็นแก่นแท้นั้น
แล้วก็เป็นสูญญตาตลอดไป
โดยสรุปเราโดยความหลงปิด
ของอวิชชาคือโลก
เราโดยแก่นแท้คือสูญญตา
โดยสัจจธรรมจริงแท้
อันเป็นแก่นแท้
เราไม่เคยเกิดขึ้นมา
แต่เราที่เราหลงว่าเรา
มันเป็นเพียงอวิชชา
ที่หลงจากเราอันเป็นจริง
เป็นเพียงอุปาทาน
หลงปรุงแต่งอันเกิดขึ้นมา
บนเราโดยแก่นแท้ที่บริสุทธิ์
บริบูรณ์อยู่เช่นนั้น
การลุถึงเราอันเป็นจริง
เราโดยสมมุติก็หลุดพ้น
เป็นธรรมชาติอิสระ
อันเกิดขึ้นตั้งอยู่และดับไป
ด้วยกฏของธรรมชาติเอง
จนสิ้นสุดกำลังกรรม
วิมุตติภาพแห่งวิชชาธรรม